ot 1. Suhbat, ziyofat va shu kabilarda doimiy birga boʻladigan kishilar birligi, shunday kishilardan iborat boʻladigan yigʻin; ulfatchilik.
Mirza sariq qoʻshilgan ulfatdan tezda qutulib chiqish oson boʻlmaydi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
2. Shunday yigʻin, ulfatchilikning har bir qatnashchisi, aʼzosi (boshqalariga nisbatan); joʻra.
Qishning uzun tunlari bu yerda ulfatlar gap yeyishadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Salimboyvachchaning ulfatlari bu hafta mashhur bir boyvachchaning dalasida toʻplanishlari kerak edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Umuman, suhbat, ziyofat va shu kabilar uchun toʻplangan (ikki va undan ortiq) shaxslar, ulardan har biri (bir-biriga nisbatan).
Boltavoyning yallasiga quloq soladigan ulfatlar choyxonani tark etib, urushga ketgan. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Qarasa, kabobpaz yigit: Hisob-kitob qiling-u, ulfatingiz bilan daf boʻling, — deb turibdi. — Guldasta
4. ayn. Ulfati.
Xoʻjayin juda ulfat, dilkash odam chiqib qoldi. Men ishlayman, u boʻlsa choy quyib berib oʻtiradi. — N. Safarov, Olovli izlar
5. koʻchma Doim birga boʻluvchi narsa; sherik.
Bir qalam, oppoq qogʻoz birlan siyoh-don ulfatim. — S. Abdulla
U mudir boʻlgan kundan buyon aroq bilan ulfat tutinib, bosar-tusarini bilmay yura berdi. Mushtum.
6. Ulfat (erkaklar va xotin-qizlar ismi).