Поиск

sft. 1. Biror narsaga ehtiyoji, zarurati boʻlgan; zarurat, talab sezuvchi.

[Otabek] Otda kelgan boʻlsa ham, kunning issiqligidan bir piyola choyga muhtoj edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Qizim, sening yordamingga muhtojman. Ha, umidim katta. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Jinoyatni pulga muhtoj odam emas, pulni qayerga qoʻyishni bilmagan odam qiladi. — Gazetadan.

2. Bechorahol, qashshoq, hojatmand.

Zolim boylar mazax qilib kulardi. Rahmi kelmay muhtojlarning yoshiga. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

Biz oʻsha vaqtda muhtoj boʻlgan beva-bechoralarni yigʻib, osh berish maqsadida bir bostirma soldik. — A.Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

1. Hurmat va ehtiromga sazovor, hurmat, qadr qilinuvchi; hurmatli.

Muhtaram oʻqituvchilar. Muhtaram oʻrtoq.

Senga cheksiz sharaf boʻlsin umrbod, Muhtaram, azizim, muallim, ustod. — X. Rasul

2. Muhtaram (xotin-qizlar ismi).

sft. 1. kt. Hashamat bilan ishlangan, hashamat berilgan, ulugʻvor va serhasham.

Xotin oʻrdaning ulugʻ, muhtasham darvozasiga yaqinlashgandan keyin oʻngdagi ayri yoʻlga burildi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. koʻchma Ulugʻvor.

Balki baxt degani mana shu holdir, Balki shu muhtasham tole, iqboldir. — A. Oripov