muhtasham

sft. 1. kt. Hashamat bilan ishlangan, hashamat berilgan, ulugʻvor va serhasham.

Xotin oʻrdaning ulugʻ, muhtasham darvozasiga yaqinlashgandan keyin oʻngdagi ayri yoʻlga burildi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. koʻchma Ulugʻvor.

Balki baxt degani mana shu holdir, Balki shu muhtasham tole, iqboldir. — A. Oripov