ot 1. Behalovat, tartibsiz oʻyin, shoʻxlik.
Bola-da. Bola boʻlgandan keyin, toʻpoloni, shoʻxligi bilan boʻladi-da! — Shuhrat, Shinelli yillar
Hamroyev kechki ovqatdan keyin birpas choʻzilmoqchi boʻlgan edi, toʻgʻri kelmadi: narigi uy toʻpolon — bolalar bir-birini yostiq bilan urib oʻynayotibdi. — A. Qahhor, Ayb kimda?
Har bir toʻyda toʻpolon qilib, bearmon oʻynab-kulishga oʻrgangan bolalar bu ulugʻ toʻydan norozi edilar. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Umuman, betartib gʻovur-gʻuvur harakat; yugur-yugur, qiy-chuv, ur-yiqit.
[Joʻra:] Ogʻayni, bu yana nima toʻpolon? — I. Sultonov, Burgutning parvozi
Sen toʻpolonda bilmading. Melis ikkalamiz Gʻani toʻtini ham rosa doʻpposladik. — E. Raimov, Ajab qishloq
Vahimaga tushgan qoʻshin birdan oʻzini orqaga tashladi, ammo ur-sur toʻpolonda koʻprikka sigʻmay, ot-ulovlari bilan suvga tutday toʻkila boshladi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
3. Urish-janjal, mashmasha, mojaro.
Arzimagan gap ustida dunyo buzgan kundosh toʻpolonlari kimning qulogʻiga yoqsin? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Sherbek Oqsoyga toʻrt kun deganda, toʻpolon ustiga yetib keldi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Bir toʻpolon chiqazib, obroʻsini uch pul qilay dedim-u, yana shaytonga hay berdim. — Mushtum
4. koʻchma Isyon, gʻalayon.
Toʻpolon chiqarmoq (koʻtarmoq).
[Navoiy :] Shohim mendan nima istaydilar. [Husayn:] Darveshali toʻpolonini bartaraf qilish va fitnachini tiriklay tutib keltirishni oʻzlariga havola qilsak. Uygʻun va — I. Sulton, Alisher Navoiy
Suvoriy kazaklar kimdandir darak topib, gʻalayonni bostirgani kelishgan edi. Toʻpolon bosilib, Madrasa oldi jimjit boʻlgach, yana kazarmaga qaytib ketdilar. — S. Siyoyev, Avaz