Қидирув

от 1. Таълим, ахлоқ-одоб ва шу кабиларни ўргатиб, сингдириб, инсонни вояга етказиш, улғайтириш, ўстириш.

Интернат тарбиясида ўсган бола.

Абдураҳмон отаси ўлиб, онаси ва ота томонлари тарбиясида қолди. — А, Қодирий, Меҳробдан чаён

Қиз ўн олти ёшгача бу оилада, музика муаллими бўлган камбағал амакининг тарбиясида ўсди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Инсонда иш-ҳунар, одоб-ахлоқ ва шу кабиларни шакллантириш, ривожлантиришга, унинг жамиятда яшаши учун керак бўлган хислатларга эга бўлишини таъминлашга қаратилган иш-амаллар мажмуи ва шу ёʻл билан сингдирилган одоб-ахлоқ, хислат, фазилат кабиларнинг ўзи.

Сиёсий тарбия. Ғоявий тарбия. Мактаб тарбияси. Тарбияси бузуқ одам. Тарбияси яхши бола,

Ёш авлод тарбиясида юқори самарага эришиш учун бир қатор шарт-шароитлар барқарор бўлиши лозим. — Газетадан

Болалар китоби тарбия учун ёзилади, тарбия эса буюк иш. — Саодат

3. Маълум тартиб, усул асосида қараб, ишлов бериб ўстирмоқ; парваришламоқ (ўсимлик ва ҳайвонлар ҳақида).

Ғўза тарбияси оғир иш.

от эск. кт. айн. Тарбия 1.

Ким кучук бирлан хўтикка Қанча қилса тарбият, Ит бўлур, эшак бўлур, Аслоки бўлмас одами. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

сфт. Тарбия кўрган, яхши тарбия олган.

Тарбияли ёшлар.

от Тарбия берувчи шахс, мураббий.

Боғча тарбиячиси. Тарбиячи аёл.

Унинг ғурур тўла кўзлари устозларига тикилар, ота ўрнида оталик қилган ҳурматли Давроновга, жонкуяр тарбиячи Нафиса хонимга чин қалбидан миннатдорлик билдиргиси келар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Абдулла Қаҳҳор ёшларнинг том маънодаги тарбиячиси эди. — Газетадан

сфт. 1. Тарбия олмаган, ахлоқсиз.

Тарбиясиз бола.

Тарбиясизнинг бир қилиғи ортиқ, деган мақол бор. — А. Қодирий, Обид кетмон

2. Шу маъноси билан ҳақорат учун қўлланади.

У автобусдан тушиб, ловуллаб турган қулоғини ушлаганча, Ҳожига қаради ва бисотидаги энг оғир, энг даҳшатли ҳақоратни ишлатди, яъни тарбиясиз! деди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

сфт. Тарбияга оид; тарбия учун хизмат қиладиган.

Тарбиявий йиллар. Ҳамма тарбиявий аҳамиятга эга бўлган асар.