sft. 1. Kam qilinadigan yoki biror joyda kam boʻladigan, lekin sevib yeyiladigan.
Tansiq ovqat. Tansiq meva.
Qazi-qarta, kabob, palov, beshbarmoq, Qovun-tarvuz, meva, sarimoy, qaymoq, Tansiq hisoblangan har nimaki bor, Dasturxonimizda sizga intizor. — Uygʻun
2. Umuman, kam topiladigan, kam boʻladigan, kam uchraydigan; noyob.
Adolat izvoshdagi tansiq mollar, zeb-ziynat buyumlarini koʻrib, shularning hammasi bir brigadaga tegishli ekaniga ishonmadi. — I. Rahim, Chin muhabbat
— Juda iymansangiz, mana, bir quchoq gul, bera qolasiz, — dedi hazilsimon Komila. — Ana tansiq sovgʻa! — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
[Tantiboyvachcha] Jondor vagonchi kabi doʻstini gʻoyat quvontirgan ajoyib tansiq oʻtirish vaʼdasining bunday ishkal boʻlib chiqqanidan uyaldi. — Oybek, Tanlangan asarlar