фл. Пат, тери ёки юнгини ташлаб, янги пат, тери ёки юнг чиқармоқ (ҳайвон, парранда ва шу кабилар ҳақида).
Туллаган товуқ.
Унинг [чолнинг] оёқлари остида туллаган ориқ ит қимир этмай ётарди. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси
Бу орада дарахтлар гуллаб туга бошлади. Моллар туллаб бўлди — С. Нуров, Нарвон
Кўклам чиқди дегунча биз туллаган сигирнинг жунини юлиб оламиз. — С. Муродбеков, Ёвшан иси