сфт. 1. Таъми, мазаси яхши; мазали, лаззатли, ширин.
Тотли овқат. Молинг зотли бўлса, емишинг тотли бўлар. — Мақол
Шавла жуда тотли туюлди — ошпазни мақтадилар. — Ойбек, Қуёш қораймас
Суяк солинган суюқ овқатлар қанча узоқ ва милтиратиб қайнатилса, таъми шунча тотли бўлади. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари
2. кўчма Лаззат бағишловчи, ширин, нашъали.
Тотли хаёллар. Тотли онлар.
Бегимхоннинг кўз олдида харита эмас, Эрали жонланди. Қандай тотли эди уларнинг турмуши. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Дили потирлаб, миясида бири биридан тотли ўйлар чарх уради. — С. Сиёев, Ёруғлик