ot
1.
Gavdaning boʻyin bilan qorin oʻrtasidagi old qismi; koʻkrak.
Toʻshni toʻshga qoʻymoq.
[Zebo] Oynaga qarab, oʻzini tuzatdi. Durrachasi bilan toʻshiga yopishgan koʻylagini sal koʻtarib yelpidi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Bolam, deb bosayin toʻshima, Kelgin, bolam, chaqqon qoshima. — Rustamxon
Ayting, nima qilay?? Qizingizni toʻshiga tortgan nomard meni masxaralamaydimi? — S. Ahmad, Hukm
2.
Mol va qushlarning koʻkrak qismi, koʻkragi.
Dala-tuzni suv olsa, qoʻngʻir gʻozning toʻshidan. — Maqol
Tagidagi qoʻngʻir ot qishloq koʻchasidan toʻshiga tuproq sachratib yoʻrtib boryapti. — M. Mansurov, Yombi
3.
Hayvon va parrandalarning koʻkrak oldi goʻshti, qovurgʻalardan qolgan qismi.
Norinbop toʻsh. Tuzlangan qoʻy toʻshi.
Afandi gʻozning toʻshini olib aytdi: — Men xizmatdagi qulman shu ham boʻladi. — Latifalar
Laganda samarqandcha mayiz palov boʻlib, osh ustiga toʻsh va qazi qoʻyilgan. — A. Ubaydullayev, Hayot oqimi
4.
koʻchma
Biror narsaning koʻkrakka oʻxshash, koʻkrakka nisbatlanuvchi, koʻkrakli yeri; siyna, bagʻir.
Ona tuproq toʻshiga inson qoʻli bilan ilk chigit donalari qadaldi. — Sh. Gʻulomov, Yorqin ufqlar
Seni oʻrab olgan togʻlar toʻshiga Toʻlin oy yoymoqda kumush kokilin. — Zulfiya
5.
shv.
Tengqur; doʻst, oʻrtoq.
Yetimda ne qilar teng bilan toʻshlar. — Ravshan
Topib oʻynagil, ey bola, Oʻzingning teng-u toʻshingni. — Tohir va Zuhra