фл. 1. Топмоқ феълининг биргалик нисбати.
Болалар янги ўйин ўйлаб топишибди. Уни ишхонасидан топишди.
2. Учрашмоқ, ёʻлиқмоқ; бир-бирини топмоқ.
От кишнашиб топишар, одам — эслашиб. — Мақол
— Бу ёғи ўзингга маълум, синглим, — хўрсиниб гапида давом этди акам, — биз дадам билан қўққисдан болалар уйида топишдик. — Газетадан
Икки ўртоқ ишхонада тасодифан топишиб қолишди, бола-чақа, қозон-товоқ, сигир-бузоққача сўрашишди. — Муштум
3. Ўзаро тил топиб, келишиб бир бўлиб олмоқ, иноқлашмоқ.
Ўқитувчи сўраб баъзи мактаблардан келишган вакиллар ўзларига тегган ёш ўқитувчилар билан дарров эски қадрдонлар каби топишиб олишди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Ҳанифа Намозов билан ўз эркича топишмаган, балки эски урф-одат бўйича уни никоҳлаб, эрга топширган бўлсалар керак. — С. Анорбоев, Меҳр
- Тил топишмоқ Элакишмоқ, дўстлашмоқ. Муроджон Набижонов бўлса, қувноқ, камтар бир йигит экан. Бир нафасда биз билан тил топишиб, дўстлашиб олди. — Ғайратий, Узоқдаги ёрКомилжон бу ердагилар билан тил топишиб, оға-инидай бўлиб кетди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон