Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. Qovurilgan don, quritilgan non va shu kabilardan tuyib tayyorlangan yemish.
Non tolqon. Bugʻdoy tolqon.
Ertalab Tozagul mehmon opani yangi tugʻgan sigirning ogʻizi va oʻgʻirdan issiqqina chiqqan oqishoq tolqon bilan siyladi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Niyoz bobomning kampiri Xumor xola dasturxon yozdi, bir hovuchdan jiyda, oʻrikqoqi, tolqon qoʻydi. — Yoshlik
2. Umuman, tuyilgan har qanday narsa; poroshok.
Nosvoy tolqon.
- Tolqon qilmoq 1. Tolqon tayyorlamoq. Xotinlar, odatda, hayitga holva, tolqon qilishadi;Maxorkani tolqon qilaman. Jindak ohak yoki kul bilan xurushga keltiraman. — Oybek, Quyosh qoraymasBu yoqdagi qazuvchilar ham Gʻulomjon, Barot polvon, Zamon singari togʻni ursa tolqon qiladigan azamatlar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaSinglimning nomusini himoya qildim, deb gap tarqatib yurgan mirob, tuhmati oʻtmasligini sezib, moʻltayib, tolqon yutib oʻtirdi. — S. Nurov, Narvon
- Ogʻziga tolqon solmoq (yoki tolqon yutmoq) Tovush chiqarmay, indamay, hech narsa demay turmoq. Nega jim oʻtiribsizlar? Ogʻizlaringizga tolqon solib oldilaringiz-mi? Chirmanda chalib, qoʻshiqni boshlanglar! — I. Rahim, Chin muhabbat