ot 1. Dastasi va uriladigan qismi koʻpincha yogʻochdan qilinadigan, bosqonga oʻxshash asbob.
Olchin toʻqmoq. Tunukasozlar toʻqmogʻi. Duradgorlar toʻqmogʻi.
Olaxoʻja maxsum boshiga qoʻqqisdan toʻqmoq bilan urilganday, gangib qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Obidjon shu qadar xayolga ketadiki, hatto mahallasidagi degrezlik, tunukasozlik doʻkonlaridan chiqayotgan toʻqmoqlar ovozini ham eshitmaydi. — F. Joʻrayev, Obid Jalilov
2. maxs. Turli mexanizm va qurilmalarning uriladigan, zarb beradigan qismi.
[Yoʻldosh] Bugun kuni bilan trassaga parma tishlari, burgʻi toʻqmoqlarini tashib, hozir-gina qaytib keldi. — A. Muxtor, Chinor
3. koʻchma Zarb, kaltak.
Yomon oʻrtoq — oshga oʻrtoq, boshga toʻqmoq. Maqol. Yaxshining soʻzi — qaymoq, Yomonning soʻzi — toʻqmoq. — Maqol
Toʻgʻri soʻzning toʻqmogʻi bor deganday, bu dashnom onaga qattiq taʼsir qildi. — H. Nazir, Mayoq sari
Urush qursin, qashinishga tirnogʻim ham qolmadi, hammasini Mekalay yedi! Jabrning toʻqmogʻiga toqat yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. q.x. Gʻalla yanchadigan bosqonsimon ibtidoiy asbob.