«ТЎЛИН» бўйича 23 та натижа
сфт. Тўлиқ гардиш шаклига кирган, бутун (ой ҳақида).
Тўлин ой ғарбга томон оққан, ҳамма ёқ сутдай оппоқ. — Ж. Шарипов, Хоразм
Навоий суюниб баҳо берди: — Сиз шеърда ҳилол эмас, тўлин ой бўлибсиз энди! — Ойбек, Навоий
Гаҳи боқсам тўлин ойдек юзига, Гаҳи шўх ўйноқи шаҳло кўзига. — Ҳабибий
биллурсимон Биллурга ўхшаш, монанд; биллур каби. Ҳаво очиқ, аёз, ер-кўк оппоқ қор. Тўлин ой шуъласида қор парчаси биллурсимон товланади. Ғайратий, Узоқдаги ёр
чашм эск. поет. Кўз. Буюк Улуғбекнинг чашмига кўзгу — Кўкда ҳамон кезар ўша тўлин ой. А. Орипов Жаннат! Менга қўлгинангни бер, Нозик-ниҳол, эй чашми офат!
сузгун айн. Сузук. Сузгун кўзлар. Қора, ўсиқ киприклари остида сузгун Машъал каби порлар бир жуфт чағир сурма кўз. Ғ. Ғулом, Танланган асарлар Тўлин ойнинг сузгу
само поет. Осмон, фалак. Тиниқ мовий само. О, она сайёра, куррайи қутлуғ, Самодан суратинг илк бора кўрдим. А. Орипов, Юртим шамоли Ҳар вақтдагидан кўркамроқ, тиниқ
асрий кт. Асрлар бўйи яшаб, давом этиб келаётган. Асрий обидалар. Меҳнаткашларнинг асрий орзулари. Чўққиси булутлардан ошган асрий тоғлар, ер юзига мангу нур с
ёғду Ёритувчи манбадан таралувчи ёруғлик, нур. Ой ёғдуси. Кўтарилиб келаётган қуёшнинг ёғдуси дарахтлар тепаси-да қанот қоқа-қоқа, зумрад водийни зарга кў
Етим қиз ғорда яшар экан, уни аждар қуш асраб, ўзига макон қилиб олади. Бир ботир йигит аждар қушни ўлдириб, қизни қутқаради ва у билан бахтли ҳаёт кек
Баҳром ҳунарга қизиққан шаҳзода бўлиб, отаси билан келишмовчилик туфайли юртидан кетади. У ўз ҳунари туфайли хавфли вазиятдан қутулиб, севгисини топади.
