ot 1. Qoʻlning bilak suyagi bilan yelka suyagi qoʻshiladigan, bukilib bur-chak hosil qiladigan joyi, boʻgʻimi.
Nazokat tirsagini stolga qoʻydi-da, chiroyli panjalari bilan yuzlarini silab, noz va erkalik bilan soʻz boshladi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
— Hammasini qanchaga bera-san? — deb Karim tirsagi bilan Oytoʻtini sekingina turtib qoʻydi. — Oydin, Fonar tagida
Bondar chiqayotib, Anna Ivanovnaning tirsagidan odob bilan tutdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
2. Yengning qoʻlning shu yeriga toʻgʻri keladigan joyi, qismi.
Turobjon eshikdan hovliqib kirar ekan, qalami yaktagining yengi zulfinga ilinib, tirsakkacha yirtildi. — A. Qahhor, Anor
3. Narsalarning burchak hosil qilib bukilgan joyi yoki qismi.
Trubaning tirsagi. Valning tirsagi.
Eʼtiborsizlik, shoshqaloqlik qilinadi-yu, chiziqdan chiqishadi: lova muyulishida past-balandlik, bir metr keladigan qiytiq tirsak paydo boʻlib qoldi. — Y. Shamsharov, Qahramonning yoʻli
4. tar. Uzatilgan qoʻl barmoqlarini uchidan tirsagigacha boʻlgan masofaga teng uzun-lik oʻlchovi birligi (taxminan yarim metr yoki undan oshiqroq).
- Tirsakni tishlab boʻlmas Koʻrinib turgan, ammo qoʻlga kiritib boʻlmaydigan narsa yoki amalga oshmaydigan orzu va shu kabilar haqida aytiladigan matal.