sft.
1.
kt.
1 Biror joydan, masalan, yerning sathidan ancha pastga — chuqurlikka oʻtib kirgan yoki ancha pastdan — chuqurlikdan boshlanadigan; chuqur, choʻnqir.
Yerning teran qatlamlari. Teran daryo. Teran quduq. Teran buloq.
Uning [M. Qosimovning] qiyofasi va yurish-turishiga sahro sokinligi, teran qatlamlardan nam yuqi topib asta soʻradigan chayir saksovul tomirlarining toʻzimliligi asar qilganga oʻxshardi. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
2.
koʻchma
Mazmun-mohiyat jihatidan keng qamrovli, chuqur, kuchli.
Teran fikr. Romanning teran mazmuni.
Onalar, faqat masʼud onalargina goʻdak yigʻisidagi teran maʼnolarni anglay olishi mumkin. — E. Oxunova, Hayot gullari
Ikki koʻzim sening yoʻling-da, Oʻzim teran xayolga botdim. — Gʻ. Shodi
Qalbimni allaqanday tiniq, teran bir mung chulgʻab oldi. — O. Yoqubov, Yalayman
Xalq hayotini gʻoyatda teran tasvirlay bilish muallifdan katta isteʼdod talab etadi. — Gazetadan