фл. 1. Тирнамоқ, тимдаламоқ.
Ит ерни таталади.
Адолат бир жойни панжаси билан таталади, кетмонда ковлади, аммо булоқ кўзини топа олмади. — И. Рахим, Чин муҳаббат
Чироқни ёқмоқчи бўлганида, эшикни биров, худди мушук таталагандай, тақирлатди. — А. Қаҳҳор, Сароб
2. кўчма Ковлаштирмоқ, титмоқ, титкиламоқ.
Иш давомида унда-бунда бегона сўзларни эшитиб, кейин эса китоб таталаб, инглизчани бир оз билиб олдим. — Гулдаста
3. кўчма Бетинч бўлмоқ (қилмоқ), ғаш қилмоқ, тирнамоқ (кўнгилни, дилни).
Хавотирлик юрагини таталади.
Неварасидан безовта бўлиб, юраги таталаб кетаётганини, ота-онасига қандай хабар беришни билмай йиғларди. — Мирмуҳсин, Умид
4. кўчма. с. т. Уриниб-суринмоқ, тиришмоқ.
Мунаввар русчага у қадар уста бўлмаса ҳам, уялиб қолмаслик учун таталаб, маъносини тушунишга ҳаракат қилар эди. — С. Анорбоев, Меҳр
- Қорни таталамоқ Қорни жуда очмоқ, очликдан бетоқат бўла бошламоқ. Қудрат, қорни таталаб кетганидан, ҳовли бурчагидаги янги ўчоққа осиғлиқ декча қопқоғини очиб кўрди: декча бўш эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар