Qidiruv

sft. 1. Suvga zor; suvsagan, chanqagan, suvsoq, chanqoq.

Odamlar tashna, yer chanqoq, yurt qaqroq edi. Hamma suv deb talpinar, hamma suvga intilar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ey sen, boshi va oxiri yoʻq choʻlda suvsirab, jon berayotgan tashna yoʻlovchi! — F. Musajonov, Himmat

Kanal qazib, oqizib suvni tashna sahroga — Habibiy

2. koʻchma Biror narsaga zor, kuchli talabi bor.

Kimki ilmga tashna boʻlsa, uning qalbida yaxshilik guli bor. — Gazetadan

Ahmadning yuragi mehrga va saxovatga toʻla, oʻzi esa suhbatga tashna edi. — F. Musajonov, Himmat

ot 1. Tashna ekanlik, suvsaganlik.

Aziz va bepoyon Mirzachoʻlning suvga tashnaligini oʻlchar ekan, Muhiddin Karimov porloq istiqbolga nazar tashlaydi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

2. Tashna holat (tashna har ikki maʼnosida).

Toʻtiqiz choʻllab, ichi tashnalik oʻtida yonardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Tashnaliklari qongach, daraning ichkarisi tomon yoʻlda davom etishdi. — K. Yashin, Hamza

U tashnalik bilan Olchinbekka talpinar, olovli koʻzlari unga qarab javdirar, dil rozini ifodalamoqchi boʻlardi. — K. Yashin, Hamza

fl. ayn. Chanqamoq.

sft. 1. Nafasi, dami otashdek issiq, haroratli.

Choʻldan vohaga garmsel deb ataladigan otashnafas shamol esib turadi. — Gazetadan

2. Nutqi oʻtkir, taʼsirli, ehtirosli.

Mashrab goh piyoda, goh eshakda koʻp oʻlkalarni kezgan otashnafas bir shoir. — Oybek, O. v. shabadalar.

3. esk. din. Goʻyo duosi ijobat boʻladigan, nafasi dardga davo boʻladigan.

Odamlar Sultondevonani otashnafas vali deb maqtashar edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari