sft. 1. Bir yerga gʻuj boʻlib toʻplanmagan, bir-biridan uzoq joylashgan.
Tarqoq uylar. Tarqoq soch. Tarqoq elementlar (kimyo).
U [Sohib] lapanglab oʻrnidan turdi, uyushgan tizzalarini uqaladi, tarqoq qogʻozlarini yigʻishtirib, yana oʻrniga oʻtirdi. — Oybek, Navoiy
Bir guruh yuqori kurs studentlari turadigan bu uyda, xonalar kam va tarqoq boʻlgani uchun, vaxtyor oʻtirmas, har xonaning kaliti maʼlum bir joyga yashirib ketilardi. — P. Qodirov, Uch ildiz
2. Yaxshi uyushmagan, birlashmagan; parokanda.
Vaholanki, bizda mavjud boʻlgan agrokimyo xizmati laboratoriyalari tarqoq hol-da ish koʻrib kelmoqda. — Gazetadan
3. koʻchma Tarqalgan, sochilgan, parishon.
Tarqoq fikrlar.
Qiz sochiday xayoli tarqoq, Tosh ustida oʻy surar choʻpon. — T. Toʻla