tarqoq

sft. 1. Bir yerga gʻuj boʻlib toʻplanmagan, bir-biridan uzoq joylashgan.

Tarqoq uylar. Tarqoq soch. Tarqoq elementlar (kimyo).

U [Sohib] lapanglab oʻrnidan turdi, uyushgan tizzalarini uqaladi, tarqoq qogʻozlarini yigʻishtirib, yana oʻrniga oʻtirdi. — Oybek, Navoiy

Bir guruh yuqori kurs studentlari turadigan bu uyda, xonalar kam va tarqoq boʻlgani uchun, vaxtyor oʻtirmas, har xonaning kaliti maʼlum bir joyga yashirib ketilardi. — P. Qodirov, Uch ildiz

2. Yaxshi uyushmagan, birlashmagan; parokanda.

Vaholanki, bizda mavjud boʻlgan agrokimyo xizmati laboratoriyalari tarqoq hol-da ish koʻrib kelmoqda. — Gazetadan

3. koʻchma Tarqalgan, sochilgan, parishon.

Tarqoq fikrlar.

Qiz sochiday xayoli tarqoq, Tosh ustida oʻy surar choʻpon. — T. Toʻla