ot 1. Yorib maydalangan oʻtin.
Quruq tarasha. Tarasha tayyorlamoq.
Koʻmir yoʻqligidan, tarasha choʻgʻi tanchani birpas bozillatib soʻngan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Keyin u ayvondagi samovarni puflab, oʻtxonasiga tarasha tashlay boshladi. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
2. koʻchma Quruq, qattiq narsa yoki qotma odam haqida,
Uning qoʻllari bamisoli tarasha.
3. Shunday qotma, quruq odamning ismiga qoʻshib aytiladigan laqab.
— Polvon, bas, Hamzaxonni charchatib qoʻymaylik, — dedi Mahmud tarasha — K. Yashin, Hamza
- Tomdan tarasha tushganday Kutilmagan(da), birdan, toʻsatdan; oʻylamay-netmay. Xoliqning tomdan tarasha tushganday gaplari tagʻin kulgimni qistatdi. — H. Nazir, Bir tup gʻoʻzaQiziq, tuppa-tuzuk yigit, u yoʻq-bu yoʻq, tomdan tarasha tushganday birdan sovchi yuborgani qanaqasi. — O. Yoqubov, Bahor kunlaridan birida