сфт. 1. Таниб олиш учун қандайдир белгиси ёки белгилари бўлган; таниш.
Таниқли кўча.
Тамға каби таниқли, Ҳар ерда бир из Узоқларда жилади Уч-тўрт хотин-қиз — Ҳ. Олимжон
2. Кўпчиликка маълум, кўпчилик танийдиган; атоқли, машҳур.
Таниқли шоир.
Кўпчилик олдида айтишиб ўтириш иккингизга ҳам ярашмайди, — иккингиз ҳам эл-юртда таниқли одамларсиз. — И. Раҳим, Ихлос
Миркарим ака Эски шаҳарга таниқли одам. — Ю. Шомансур, Қора марварид