По запросу «TAMAGIR» — результатов: 9: Толковый
sft. Birovdan oʻlja olishga, tama qilishga oʻrgangan, tama qiluvchi.
Tamagir odam. Tamagir boʻlmoq.
Solih maxdum xasis, tamagir, har holda uni yaxshilar qatoriga qoʻyib boʻlmaydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Uchinchi bir turkum odamlar borki, hatto uyiga mehmonga borib qolsang ham, qoʻlingga qaraydi. Bunday odamni tamagir, poraxoʻr, deyaver. — Yo. Shukurov, Qasos
ot Birovdan bir narsa kutish va shuning ilinjida boʻlish; shu maqsaddagi xatti-harakat.
Tamagirlik bilan qaramoq.
Tamagirlik inson hamiyatini yerga uradi. — Gazetadan
tamachi ayn. Tamagir. Tamani odam.
minnatchi Minnat qiluvchi, yaxshiligini pesh qiluvchi. Bu esa qahramonning tabiatiga xos ijobiy sifatlarga soya tashlaydi, uni oʻz himmatini pesh qiluvchi, minnatchi, tam
haris Bir narsaga hirs qoʻygan, hirsli; ishqiboz, juda orzumand. Shaxmatga haris odam. Xokkeyga haris. Ochkoʻz, tamagir; qurumsoq. Men qornidan boʻlak gʻami yoʻq, haris,
xomtama Biror narsadan asossiz ravishda umid qiluvchi; tamagir. — Tez kunda Xolxoʻjaning kuniga tushib, kafansiz oʻlib ketasan, buni tushunsang-chi, xomtama! — dedi onasi
ensa Odam boshining orqa pastki qismi; ensa suyagi. Choyxonachi doʻppisini peshonasiga surib, ensasini qashidi. E. Usmonov, Yolqin Ensasi qotmoq Yoqimsiz gap, ish, xatti-
