тамагир

сфт. Бировдан ўлжа олишга, тама қилишга ўрганган, тама қилувчи.

Тамагир одам. Тамагир бўлмоқ.

Солиҳ махдум хасис, тамагир, ҳар ҳолда уни яхшилар қаторига қўйиб бўлмайди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Учинчи бир туркум одамлар борки, ҳатто уйига меҳмонга бориб қолсанг ҳам, қўлингга қарайди. Бундай одамни тамагир, порахўр, деявер. — Ё. Шукуров, Қасос