Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 6 словарях
ot Yuz, koʻz va lablar bilan kulumsirash holati, shunday holat ifodasi; jilmayish.
Hayotning yuziga shirin tabassum yugurdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Otabek ham istehzoli tabassum orasida Homidga koʻz qirini tashladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Uning lablaridagi tabassumni koʻrgan Zulfiqor ashulani yana balandroq oldi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Shoiraning koʻzlari tabassumdan yonib turar edi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor
- Tabassum qilmoq Kulumsiramoq; jilmaymoq. Yulduzxon Muhiddinga qarab, maʼnoli tabassum qildi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi