ot 1. Ogʻir, vazmin boʻlish xususiyati.
Oʻzini sovuqqonlikka solmoq.
Albatta, el foydasidan koʻra oʻz manfaatini oldinga suruvchi bu choʻtalchi beklarga qarshi hojining sovuqqonlik saqlay olishi va asabiylashmasligi mumkin emas edi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar
Soʻz Gulshan bilan uchrashish va undan olingan javobga yetganda, Anvarning tusi oʻzgarib, kiprik ostlari uchib ketdi. Ammo kutilmagan ravishda yana sovuqqonlik saqladi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Mansabdor shaxsning, umuman, biror kimsaning oʻz vazifalariga eʼtiborsizligi, beparvoligi; masʼuliyatsizlik.
Oʻz ishiga sovuqqonlik bilan qaramoq.
Keyingi payt-da baʼzi tibbiyot xodimlarining oʻz ishlariga sovuqqonlik va tamagirlik bilan munosabatda boʻlayotganliklari aniqlandi. — Saodat