sft. 1. Aqldan ozgan, telba.
— Jinni boʻlibsan! Savdoyi boʻlib qolibsan! — dedi Salimxon Obidiy unga [xotiniga]. — Mirmuhsin, Umid
Hali oq-qorani tanimagan yigitcha bu qiyinchiliklar, vijdon iztiroblari oldida savdoyidek kalovlanib, taqdirning ayovsiz oʻyinlaridan garang boʻlib qolardi. — S. Ahmad, Ufq
2. Biror kimsa, narsa dardida es-hushidan ayrilgan.
Uning [Salomatning] koʻyida savdoyi boʻlib qolgan edim. — N. Qobil, Unutilgan sohillar
Xotinlar: — Bechora chol! Suyukli qizidan ayrilib, savdoyi boʻlib qoldi! — deb pichirlashar edi. — O. Yoqubov, Izlayman
[Boʻronboy:] Ishq dardi bedavo dard: roʻyirost gapirsam, ishq yoʻlida savdoyi boʻlganman. — K. Yashin, Hamza