фл.
1.
Ҳисобламоқ, ҳисоблаб сонини, миқдорини аниқламоқ; ҳисобини олмоқ.
Пул санамоқ. Жуфт-жуфт қилиб санамоқ. Ердан топсанг ҳам, санаб ол. — Мақол
Деворнинг пахсасини санаб кўрди, ўттиз пахса. — Нурали
У халтачасидаги кумуш тангаларидан санаб, Меъморга узатди. — Мирмуҳсин, Меъмор
2.
Рақамлар номини айтмоқ.
Кимдандир юзгача санасанг, ухлаб қоласан деб эшитувдим. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
Бир, икки, уч! деб санаши билан ўзини сувга шалоплаб ташлади. — Ёшлик
3.
Бирма-бир айтиб ўтмоқ, зикр қилмоқ.
Бош мақола бу одамлар яратган ва яратаётган, тажрибадан ўтган ва ўтаётган янгиликларни бирма-бир санаб уларга кенг ёʻл очиб бериш вазифасини қўяр эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
4.
кўчма
Ҳисобламоқ, деб билмоқ.
Ёдгор Дилшоднинг унга яна зарда аралаш қараб қўйганини илғаб олди. Тағин ўзини айбдор санаб, юраги сиқилди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Улар бу ёқда экан, — ўйлади у ўкинч билан. — Демак, улар мени одам санашмаган. Ў. — Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол