Qidiruv

ot 1. Xizmat yoʻli bilan yoki sayohat qilish, uchrashish maqsadida biror yerga borish; yoʻl.

Uzoq safar. Bir oylik safar. Safarga chiqmoq. Safarga otlanmoq. Safardan qaytmoq. Doʻst safar-da sinalar. — Maqol

Sidiqjon ikki kundan keyin safar hozirligini koʻrib, tushga yaqin yoʻlga chiqdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Bir-ikki oylik safardan qaytib kelsam, uyimda anchagina xatlar yigʻilib qolibdi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

Safaring bexatar boʻlsin, savdogar, Eson-omon kelgin Xitoy elidan. — Oysuluv

2. Gal, marta; bor.

Oʻtgan safar. Bu safar. Har safar.

Har safar haqqushning nolasi eshitilsa, Gavhar ayasining pinjiga kirib ketar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Kimdir boʻgʻilib baqirdi. Bu safar Charos aniq eshitdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

rvsh. Galgi, navbatdagi.

Biror tadbirga shay, tayyor.

Bahor oylari boshlandi. Barcha ishchi kuchi va texnika dalada safarbar holatga keltirilgan. — Gazetadan

Terimga barcha kuch boʻldi safarbar, Oʻlka boʻylab kezdi har kun xushxabar. — B. Boyqobilov, Meni kuting, yulduzlar

ot Safarga chiqqan yoki safarda boʻlgan kishi, safar qatnashchisi.

Safarchilarga namunali maishiy xizmat koʻrsatish.

Mohidil koʻrinishdan kamhafsala, ammo ichi joʻsh urib turgan uchastka boshligʻi bilan doim xuddi poyezdga kech qolayotgan safarchiday shoshib-pishib gapirishadi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

ot Safarda birga boʻlgan kishilar (bir-biriga nisbatan), safardagi hamroh.

[Muhammadali] Safardoshi Mulla Shokirni koʻrishi bilan yuzi yorishib, oʻrnidan turib oʻtirdi. — M. Osim, Elchilar

ot 1. Armiya saflariga chaqirish, chaqirilish; jangovar holatda boʻlish.

Safarbarlik boshlanib, qishloqdan yigitlar ketma-ket armiyaga joʻnab ketdilar. — Saodat

2. koʻchma Biror narsaga tayyor, shay turishlik.

Qishloq mehnatkashlari ruhida safarbarlik, mehnat shavq-zavqi mavj urmoqda. — Gazetadan