от 1. айн. Зонтик.
Шойи соябон. Соябон тутмоқ.
Бўронбек чарм шапкали бошини соябон тагига яширди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Нариги хонада дарс тайёрлаб ўтирган неварасига, соябон тутиб, кўчадан тезда адасини чақириб келишни айтди. — Мирмуҳсин, Умид
2. с. т. Шляпа, шапка ва шу кабиларнинг соя берувчи қисми.
Шапканинг соябони.
Бежиримгина тилла гардишли кўзойнаги-ю сер-бар похол соябони ўзига бирам ярашган Валентина ҳорғин жилмайди. — М. Мансуров, Ёмби
Рўпарасида шляпанинг кенг соябони тагидан Хуморхоннинг кўзлари ёниб турарди. — А. Мухтор, Туғилиш
3. Умуман, қуёш нуридан ёки ёмғирдан сақловчи ҳар қандай қурилма, пана.
Автобус стансияларига соябонлар қурилмоқда.
Қуёш тиккага келиб, аёвсиз қиздираётгани учун, ҳар ер-ҳар ерда соябонлар тикилган. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар
Шундай гаштли кунлардан бирида практикантлар, бошларида соябон, тепа устида давра қурганча, орқаларини офтобга тоблаб, карта ўйнаб ўтиришар эди. — М. Мансуров, Ёмби
4. кўчма Паноҳ, ҳомийлик, хайрихоҳлик.
Тоғлар боши хиёбон. Бир худойим соябон. — Нурали
Қон йиғлайсиз бу кун онам меҳрибон, Отам экан ҳаммамизга соябон. — Зулфизар билан Авазхон
- Қўлини (ёки кафтини) соябон қилмоқ Қўлини (кафтини) пешонасига қўйиб, кўзларини қуёшдан паналамоқ. Зокир ота қўлини соябон қилиб, шудгорнинг узоқ этагигача чамалаб кўрди. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари