sft. 1. Koʻr, ojiz.
Chin koʻngildan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh chiqar. — Maqol
2. Koʻzi koʻr, koʻzi ojiz odam.
Soʻqir kishi.
— Hoy, moʻgʻullar! — deb zaharxanda kuldi u [Temur Malik]. Ikkingiz uchun sadogʻimda ikki oʻq qoldi, ikkingizni ham soʻqir qilib qoʻyaymi? — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Benafdur soʻqirga tutilgan chiroq. — Sh. Shomuhamedov
3. koʻchma Hech narsani bilmaydigan, sezmaydigan; qoloq, koʻr.
Koʻzi soʻqirdan koʻkragi soʻqir yomon. — Maqol
Nima qilay, bu soʻqir koʻzlar kech ochilgan boʻlsa? — Yoshlik
Shuncha paytdan beri koʻr ekanman, soʻqir ekanman. — Sharq yulduzi