sft. 1. Oʻchgan, soʻngan, oʻchirilgan, oʻchiq.
Soʻniq pech.
2. Xira, nursiz.
Soʻniq yulduzlar.
Soʻniq koʻzlari moʻltirab turgan, har bir buyruqni soʻzsiz bajaruvchi yigit, qadam tashlashidan yosh juvonga oʻxshagan juldur paranjili ayolni saroy tomon boshladi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
3. koʻchma Siniqqan, soʻlgʻin.
Soʻniq chehra.
Hafiza noumid uyga keldi. U soʻniq, kayfi past edi. — Mirmuhsin, Umid
Balki qarshingizga kelgandir munis Beva kelinchakning soʻniq ruxsori. — A. Oripov, Yillar armoni
4. Harorati, qoʻri ketgan; soʻngan.
Qalbi soʻniq kishilar.
5. koʻchma Boʻgʻiq, hazin.
Soʻniq tovush.
— Hech qanday aybim yoʻq, hech narsa bilmayman, ogʻa, — dedi soʻniq ovoz bilan Abdusalomxoʻja. — J. Sharipov, Xorazm
- Ruhi soʻniq yoki soʻniq ruh Ruhi tushgan, ruhi soʻlgʻin. Ruhi soʻniq kishidan putur ketar ishidan. — MaqolPaygʻamov xotinining soʻniq ruhi, sovuq qarashlarini Nusratbek sezganidan pinhona iztirob chekdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi