ot 1. Shov va shunga yaqin tovushni bildiradi.
Novdan oqib tushayotgan suvning shov-shuvi dilrabo nagʻmalarday yoqib ketdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Uning Japaqning dahshatli dovul shov-shuvini eshitmagan quloqlari eshikdagi zaif bir sharpani aniq payqagan edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. Gʻala-gʻovur, shovur-shuvur, shovqin.
Ular vokzalning oldida qator tizilib turgan Pobedalarning biriga oʻtirib, shaharning shov-shuvga toʻla gavjum koʻchalaridan uchib ketdilar. — O. Yoqubov, Ota
3. koʻchma Mish-mish gap, ovoza.
Bu voqea haqida shov-shuvlar yuribdi. Shov-shuv gap tarqatmoq.
Domla oʻylanib qoldi-da, anchadan keyin dedi: — Qishloqda shunday shov-shuv bor emishmi? — A. Qahhor, Sarob
4. s. t. Biror hodisa, kimsa yoki narsaga oʻta qiziqish tufayli yuz beradigan qizgʻin muhokama, munozara, har xil gap-soʻz.
Sultonova zvenosining bu gʻalabasi katta shov-shuvlarga sabab boʻldi. — N. Safarov, Oliyaxon Sultonova
Hamza oʻris qizga uylanibdi degan xabar tarqaldi. Bu gap shaharda besh-olti kun rosa shov-shuvga sabab boʻldi. — K. Yashin, Hamza
Mana, paxta terish agregati toʻgʻrisida yozilgan dissertatsiya haqida matbuotda anchagina shov-shuv boʻldi. — Mushtum