фл. 1. Пўст ташламоқ, қуруқшамоқ (баданда, юз-кўзда ҳосил бўладиган енгил тери касаллиги ҳақида.)
Кичкинтойингизнинг юзи шўралаб ёки қуруқлашиб кетмасин десангиз, унинг юзини совун билан кўп ювманг. — Газетадан
2. айн. Шўрламоқ 1.
Боланинг аъзойи бадани шўралаб кетибди.
Пастдаги икки хонанинг ғиштлари захкашликдан шўралаб, оқариб кетган. — Мирмуҳсин, Умид
[Рўзимат отанинг] Бор бисотидаги битта чопонининг ҳам бари йиртиқ, дўпписининг жияги шўралаб кетган эди. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси
3. с. т. Шўра ўсимлиги билан қопланмоқ, шўразорга айланмоқ (ер ҳақида).
Қаровсиз қолган дала шўралаб кетади.