фл. 1. шв. Супурмоқ.
Отабой унинг дорихонасига юк ташиган, Олмахон эшик шипириб, кир ювган. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар
Эшигимни шипирсин бу қўмондон — Ҳ. Олимжон
2. кўчма Йиғиштириб олиб кетмоқ, шип-шийдам қилмоқ.
Ўғрилар айёр бўлади, ўғлим. Улар тун қоронғисида келади-да, бир-пасда шипиради-кетади. — Ойбек, Болалик
Эртами-индин Дилдор албатта кетади. Бисот-бағални шипириб, уйни шипшийдам қилиб кетади. — С. Аҳмад, Уфқ
3. кўчма Кесиб, узиб ёки учириб кетмоқ (тиғ, ўқ ва шу кабилар ҳақида). Кеча Ҳомид ханжарли қўлини силтаб тортганда, ханжар унинг [Отабекнинг]
бош бармоғи орасини суякка етгунча шипириб кетган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
4. с. т. Батамом еб тугатмоқ, еб қўймоқ.
[Эшон] Ўлдирса ҳам, паловхонтўра ўлдирсин қилиб, лаган-лаган ошни шипирибди. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр