1. Istihola qilib oʻtirmay, yuz-xotir qilmasdan, roʻyirost, dangal.
Bor gapni shartta gapiradigan odam.
U [Asrora] xonasi kelganda hech kimni ayamasdi. Majlislarda, kimning kamchiligi boʻlsa, shartta yuziga aytaverardi. — S. Ahmad, Ufq
U [Elmurod] endi boʻyni qisiq yetim emas. Endi unga bor gapni shartta aytib, koʻngilni xijolatdan boʻshatish osonroq! — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. ayn. Shart IV.
Qoʻshoq shartta oʻrnidan turdi-da, zarda bilan doʻqillab, chiqib ketdi. — H. Shams, Dushman
Pochchayev shartta burilib, joʻnab qoldi. — A. Muxtor, Tugʻilish
3. Oʻylab, choʻzib oʻtirmay.
Iroda shartta muddaoga oʻtib qoʻya qolgan edi, javobni ham naqd qilish kerak. — F. Musajonov, Himmat
Turobovaga shartta ikki qoʻyib berdim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik