фл. 1. “Шарақ“ этмоқ, шарақ-шарақ товуш чиқармоқ.
У [Абдулла] ҳужра ичидан занжирнинг шарақлаганини эшитди, кимдир деворни тимдалагандай бўлди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Автомобил тезлаб кетган сари асбоблар бир-бирига шарақлаб урилади. — Ҳ. Назир, Чўл ҳавоси
Ўртада электрга уланган самовар шарақлаб қайнаб турибди. — О. Ёқубов, Диёнат
2. кўчма Чақчақлаб кулмоқ, қаттиқ кулмоқ.
Ғиёс, ўқитувчининг оғзидан ҳазилнамо гап чиқиб қолгудек бўлса, шарақлаб кулиб юборарди. — Ф. Мусажонов, Ғамхўр
Шоир бўлса ҳамон шарақлаб кулар, чиройли кўзлари сузилиб кетган эди. — Ў. Ҳошимов, Нур борки, соя бор