Изоҳли луғат
· яна 4 та луғатда
от 1. Учли нарса қаттиқ санчила-ётгандек туюладиган ўқтин-ўқтин оғриқ.
Баногоҳ Омонгулнинг биқинига санчиқ турди. — Ёшлик
[Дилбархон] Ҳусанжон билан Ҳасанжонга ҳомиладор бўлди-ю, қаёқдандир мия санчиғи пайдо бўлди. — Х. Тўхтабоев, Садоқат
2. кўчма Аччиқ, кинояли гап; аччиқ-тирсиқ.
Сўзнинг ёмони — санчиқ, дарднинг ёмони — қуёнчиқ. — Мақол
Бола болалик қилиб, саволдаги санчиқни тушунмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча