фл. 1. Бутун гавдани ирғитиб, кескин ҳаракат қилмоқ, пастга, юқорига ёки бир неча қадам нарига ўзини отмоқ.
Рустам томоша қилиб турган қизлар ораси-да биттаси чинқириб, осмонга сакраганини, кула-кула қарсак чалганини кўрди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Аёл сакраб пастга тушди-да, сумкасини ковлаб, пул қидира бошлади. — С. Аҳмад, Уфқ
2. Урилиб қайтмоқ, ирғимоқ, сапчимоқ.
Бола коптокни ерга бир урган эди, копток том бўйи сакради.
Қуёшда олтинланиб, тошдан тошга сакраган сувларнинг шовқинини сезди. — Ойбек, Қуёш қораймас
3. кўчма Жойдан жойга ўтмоқ, кўчмоқ.
Читтак шохдан шохга сакраб, тўғри ҳам эмас, эгри ҳам эмас калтак изласа, Набигул заводдан заводга сакраб, нима излайди, дейсиз-да? — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
4. кўчма Навбатдагига тўхталмай, кейингисига ўтмоқ.
Биз, ўтган 51-фаслда Анвар билан Раънони Султоналининг дарвозасида қўйиб, 52-фаслга сакраган эдик. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
5. кўчма Кўтарилиб-тушиб турмоқ (нарх-наво ҳақида).
[Мирзакаримбой:] Шундай бўлиши керак. Нарх-наво ҳар кўпи сакраб турибди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Булутга (ёки кўкка) сакрайдиган Чопқир, ўйноқи (от ҳақида). Халқ бундай отларни, булутга сакрайдиган от, дейди.
- Ерга урсанг, кўкка сакрайди Жуда шўх; тиним билмайдиган (асосан болалар ҳақида).
- Юз газ (нари) сакрамоқ Ўзини четга олмоқ, безилламоқ. Иш талаб қилсанг, ҳуркиб, юз газ сакрайсиз. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
- (Ўрнидан) сакраб турмоқ Ўтирган жойидан тез, сапчиб турмоқ. Бобур ўрнидан сакраб турди, такрор эшитилган аламли йиғидан эти жунжикиб, бувисининг хонасига қараб югурди. — П. Қодиров, Юлдузли тунларЧароснинг даҳшатдан кўзлари олайиб, сакраб туриб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол