Қидирув

от 1. Ўз сўзида, фикрида мустаҳкам туришлик; матонат, чидам, бардош; букилмас ирода; қатъийлик.

Мард кишига ярашар Аҳдга вафо ва сабот. — М. Шайхзода

Сабот ва матонат кишиларимизнинг асосий фазилати бўлиб қоляпти. — Н. Сафаров, Оловли излар

Лекин қутулмоқ ёʻқ ҳижрон дастидан, Фақат қалбимизда бардош ва сабот. — А. Орипов

2. айн. Қунт.

Сабот билан ўқимоқ.

от Ишдан ошкора бош тортиш ёки ўзини ишлаётган кўрсатиб, аслида ишни бузиш, бўшаштириш; ишга зимдан ёки ошкор қаршилик кўрсатиш.

Саботаж қилмоқ.

сфт. 1. Ўз сўзида, маслагида қатъий турувчи, мустаҳкам иродали; турғун, собитқадам.

Саботли одам. Салобатли бўлма, саботли бўл. — Мақол

2. Зўр бардошли, чидамли, матонатли.

Севгимиз ширин, тотли, Лаззатин бирга тортдик. Ҳижронга берган бардош Мен эмасми саботли. — Ғайратий

3. айн. Қунтли.

н [У] саботаж, зимдан қаршиликлар кўрсатиш, тўсқинлик қилиш, путур етказиш

в [Т] саботаж қилмоқ, зимдан қаршилик кўрсатмоқ, тўсқинлик қилмоқ, путур етказмоқ

н [К] саботажчи, саботаж қатнашчиси, қўпорувчи

сфт. кт. Саботли, мустаҳкам иродали.

Саботкор қўшин. Саботкор халқ.