Qidiruv

ot 1. Gajim, popuk, shokila.

Suluv otlarga yarashgan, Tilla sachoq tizga tushgan. — Gulixiromon

2. Otning toʻpigʻi ustidagi bir tutam soch.

sft. 1. Sachoq tutilgan (qadalgan); gajimli.

Yoz yoni ayvon oʻchoqli, Qoʻli dasturxon sachoqli. — Qoʻshiqlar

2. Oyogʻida sachogʻi bor, oyogʻi sachoqli (ot haqida).

fl. 1. Parchalanib otilmoq; sochilmoq. Balchiqqa kesak otma, yuzingga sachraydi. Maqol.

Mashina oʻtganda, loy, suv sachrayverib, devorlar shaltoq boʻlib ketgan. — E. Usmonov, Yolqin

Otlarning taqasi tosh yoʻlga urilganidan, goho uchqunlar sachrardi. — Sharq yulduzi

Oy chiqdi. Serbulut osmon xuddi siyoh sachragan zangori koʻylakka oʻxshardi. — S. Ahmad, Ufq

2. Irgʻimoq, sakramoq.

Toʻgʻonbek toqati toq boʻlib, sachrab oʻrnidan turdi. — Oybek, Navoiy

3. Boshi yoki gavdasini keskin harakatlantirmoq.

Otabek sachrab, Kumushga yuz oʻgirdi: — Bu oʻrtaga Zaynabni keltirib nimaga tiqasiz endi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Gavhar, elektr toki tegganday sachrab, uning quchogʻidan chiqdi. — P. Qodirov, Uch ildiz

4. koʻchma Qattiq-qattiq gapirmoq, toʻsatdan oʻshqirib, gʻazab bilan tanbeh bermoq.

Uning [onasining] sachraydigan, bolalariga baqiradigan odati yoʻq edi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi

ot Sochilgan tomchi, qipiq va parchalar.

ot bot. Havorang gulli koʻp yillik begona oʻt (xalq tabobatida foydalaniladi).

Quyosh shuʼlasi yalt etib tegishi bilan, sachratqi oʻz tojbarglarini yozadi, havoni bulut qoplasa, gullarini yumib oladi. — Gazetadan

fl. Sachramoq feʼlining orttirma nisbati.