Qidiruv

ot 1. Yaxshi koʻrgan kishisini birovdan qizgʻanish, kunchilik.

Sevgi bor yerda rashk bor. — Maqol

Koʻksim-da yana yurakni oʻrtovchi rashk alanga oldi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Sen deysan, dilim pok, rashkdan yiroqman. Sen unding, men esa hanuz tuproqman. — A. Oripov, Yillar armoni

2. Koʻrolmaslik, gʻashlik, hasad.

[Kanizak:] Bilaman, musobaqadosh ikki kishidan birining yutugʻi ikkinchisining rashkini emas, havasini, gʻayratini keltirishi kerak. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Odamning ikki dushmani boʻlsa, bittasi — rashk, ikkinchisi esa oʻzini idora qila olmaslik. — S. Karomatov, Bir tomchi qon

sft. 1. Sevgilisi, yori yoki yaxshi koʻrgan kishisini hech kimga ishonmaydigan, qizgʻanchiq, kunchi.

U juda rashkli edi.

2. Hasad qiladigan, koʻrolmaydigan; hasadchi.

Rashkli odam. Rashkli ish sindirar tish. — Maqol

ot Yaxshi koʻrgan kishisini birovdan qizgʻanuvchi, rashk qiluvchi kishi.

Sen meni erkala dunyoning eng goʻzal soʻzlari bilan, Sen meni qizgʻangin eng rashkchi ayolning koʻzlari bilan. — Yoshlik

Ortiqning xayoliga yalt etib rashkchi Sobir keldi: Xum-par, jahl qilib, chiroqni yoqmay oʻtirgan boʻlsa-chi? — M. Mansurov, Yombi

Agar xatlardan birortasi yozuvchi boʻlmagan odamning rashkchi xotini qoʻliga tushib qolsa bormi, oʻsha uyda nima boʻlishini koʻz oldingizga kel-tira olasiz. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

[Olima] Kiyim tanlashda, soch turmaklashda didsiz, ammo tili biyron, janjalkash, oʻta rashkchi, qadam tashlashdanoq tajangligi bilinib turadigan ayol. — S. Karomatov, Hijron

ot Rashk va hasad, oʻta koʻrolmaslik.

Chunki men: Ular meni qoldirib, oʻzlari sozandalarga qoʻshilib, boshqa toʻyxonaga borgandirlar, deb oʻylab, rashk-hasad bilan bezovta boʻla boshladim. — S. Ayniy, Esdaliklar

Ustod Qavom, garchi ota-sining yaqin oshnasi boʻlsa ham, bu ikki dongdor meʼmor oʻrtasida azaliy bir yashirin rashk-u hasad mavjud — Mirmuhsin, Meʼmor

sft. Ortiq darajada rashk qiluvchi, qizgʻanchiq.

Badrashk er.

Baʼzilar juda badrashk boʻlib, hayot yoʻldoshini ezadi. — Gazetadan