ot
1.
Oʻziga mustaqil har bir oila, har bir xoʻjalik.
Ayolning sarishtasi — roʻzgʻorning farishtasi. — Maqol
Seni deb uyimdan, roʻzgʻorimdan kechdim. — S. Ahmad, Ufq
Ha, durust, ishga yaroqli polvondek yigit boʻlsang, roʻzgʻorga bosh boʻlasan endi, oʻgʻlim. — S. Karomatov, Oltin qum
Shu paytgacha doim roʻzgʻor ishi bilan band boʻlgan Malikaxon zavodga ishga kirib ketdi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
2.
Shunday oila yoki xoʻjalikka tegishli va uning tirikchiligi uchun zarur anjom-ashyolar, ikir-chikirlar.
Roʻzgʻor ziynati — oʻtin, Uy ziynati — xotin. — Maqol
Qoʻsh-u omoch, bosh aylanmas kichik qoʻrgʻon, Ovqat-roʻzgʻor, kavshay desang — obi yovgʻon. — H. Gʻulom, Tanlangan asarlar
Agar boshqa odam boʻlgan-da, Mahfuzaga toʻgʻri yoʻl koʻrsatar, roʻzgʻorini butlab olishni oʻrgatardi. — Gazetadan
Qodir butun roʻzgʻor tashvishlarini zimmasiga olishga majbur boʻldi. — Yoshlik
3.
Turmush, oila.
— Katta qizining roʻz-gʻorini ham shu kampir buzgan.
Magazinda ishlaydigan toparmon-tutarmon bir yigitni ichkuyov qilib, rosa sogʻib ichdi, — dedi kelin. — S. Ahmad, Choʻl burguti
Bularning ham ayrimlarining roʻzgʻor, farzandlari bor, baʼzilari erta-indin uzatiladigan boʻlib, boʻy yetib turibdi. — Gazetadan
