от 1. Бир-бирига қўшилган; қўшалоқ.
Қўшоқ сомса.
Бир кўзи ғилайроқ Тиканак сингари Қошлари қўшоқ. — Туйғун
Анави малла йигит чилдирмани қўшоқ қилиб чаладиган, ҳунари ўткир чилдирмачи. — С. Анорбоев, Оқсой
2. с.т. кам қўлл. от Умр ёʻлдоши, эр ёки хотин (бир-бирига нисбатан).
Бошқа гапларни кўнглингга келтирма, қизим! Марғилонлик келин билан сенинг бизга ҳеч бир фарқларинг ёʻқ, икковларинг ҳам боламизнинг қўшоғи — боламизсиз! — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. отмахс. Бир арқон билан боғланган икки ёки бир неча қўй; ўзаро боғланган қўйлар тўдаси.
Чўпонлар ҳам сотилмай қолган қўйларни қўшоқлардан чиқариб, ўтлоқларга ҳайдадилар. — С. Айний, Дохунда
Тўламат Сувонжон билан бирга жуни ўсиқ қўзиларни тутиб, қўшоққа тиркашмоқда. — С. Анорбоев, Оқсой
4. с. т. Умуман, тўда, тўп; гуруҳ.
Олдинги туялардан бир нечаси қўшоғидан ажралиб келди-да, кийикни ўзига қўшиб олди. — Й. Шамшаров, Қахрамонлик ёʻли
Колхозчи болалар ва қизлардан икки қўшоқ қўриқчилар тўдаси ташкил қилиб, болаларнинг ўзига ҳар бир қўшоққа бир бошлиқ сайлатди. — А. Қодирий, Обид кетмон
5. Қўшоқ (эркаклар исми; одатда олти бармоқли одамларга қўйилади).
- Қўшоқ арқон Бир неча қўйни ўзаро боғлаш учун мўлжалланган узун арқон. Омон белидан қўшоқ арқонни ечди. — Ғ. Ғулом, Шум бола
- Қўшоқ қилмоқ Қўшоқлаб боғламоқ, бир нечасини бир арқонга боғламоқ.
- Қўшоқ бармоқли одам Олти бармоқли одам.
- Қўшоқнинг орқасида (ёки ичида) бўшоқ Бир неча айбдор, гуноҳкор, жиноятчи ва шу кабилар ичида бегуноҳ жазоланган кишига нисбатан айтиладиган ибора.