ot 1. kt. Oʻz fikrida, soʻzida, azm-u qarorida qattiq turish; qatʼiylik.
Qatʼiyat koʻrsatmoq.
Toʻlqinjon anqayib qoldi. U Huridan bunday qatʼiyatni va irodani sira kutmagan edi. — F. Musajon, Huri
Uning chehrasida, yupqa lablarida allaqanday bir qatʼiyat bor, harakatlari keskin, shiddatli edi. — O. Yoqubov, Izlayman
2. Sabr-toqat, matonat, iroda.
Harbiy xizmat oʻz xarakteriga koʻra yigitlardan qatʼiyatni talab qiladi. — Saodat