Қидирув

қ. қувламоқ.

[пə'сжу:] 1) та'қиб қилмоқ; кетидан (изидан) бормоқ, қувламоқ; 2) (муҳокамани, машг'улотни, саёҳатни) давом эттирмоқ; пурсуер та'қиб қилувчи

/вɪп; УС ҳвɪп/ в (вҳиппинг; вҳиппед) 1 [Т] қамчиламоқ; дарра урмоқ 2 [Т] қувламоқ 3 [Т] о'г'ирламоқ, о'мармоқ 4 [И,Т] (информал) тез/дарҳол/бирдан суг'урмоқ, тортиб олмо

1. н 1) ов, ов қилиш 2) (ниманидир) қидириш (фор); то бе он тҳе ҳунт фор смтҳ. ниманидир жуда қидирмоқ 2. в 1) ов қилмоқ 2) изидан бормоқ; то ҳунт афтер қувламоқ; то ҳу

қувламоқ