quvalamoq

fl. 1. ayn. 1 quvlamoq.

Buzuq yerda olqorlarni quvalab Merganlardan Navfal ilgari oʻtdi. — Bahrom va Gulandom

2. Bir-birini quvmoq, quvlashmoq.

Koʻzingiz ekranda, kadrlar bir-birini quvalab oʻtib turibdi. — K. Yormatov, Kino sanʼati haqida

Shu zaylda yillar oʻtdi quvalab. Tole koʻki baxt yulduzin koʻrsatmay. — Gʻ. Gʻulom