ot 1. Har xil tus, koʻrinishda boʻlgan; turli xil, har xil turdagi.
[Polvon] Maxorkani bejab oʻrab, sal eshitilarli tovush bilan qurama ashulalarni gʻingʻillay boshladi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Shahar aholisi qurama. Unda har xil millatlarga mansub kishilar — kannaralar, hindlar, malayyalar, tamillar yashaydi. — Z. Akramov, Hindiston lavhalari
Bashirjon gazetani ochib, parvarda, shokolad, shoʻrdanak va qoramayiz aralashtirilgan qurama shirinliklardan bitta parvardani olib, ogʻziga soldi. — N. Aminov, Qahqaha
2. ayn. Quroq I 2.
Qurama toʻshakda choʻzilib yotganicha, jajji qoʻlchalarini unga choʻzardi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha
U qurama kiyimdagi kishiga norozi koʻzi bilan qarardi. — V. Gʻofurov, Vafodor