фл. 1. Меъда ичидаги нарсаларни ғайриихтиёрий равишда оғиздан ташқарига чиқариб ташламоқ; қайт қилмоқ.
Кўнглим айниб, бир оз қусдим.
Ўзбек ойим жом ушлаган, Кумуш жомга ўқчиб қусар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. кўчма с.т. Олганини, ўзлаштирганини қайтармоқ.
Емоқнинг қусмоғи бўлади, домла. Бу дунёнинг ишларини жуда ҳам жўн билманг. — Ҳ. Ғулом, Машъал
- Қон қусмоқ 1. Оғиздан қон ташламоқ. Кечаси бир зиёфатдан қайтиб, [бой] лахта-лахта қон қусди, азонга яқин жон берди. — Ойбек, Танланган асарлар;[Салтонбу] Тўққиз болани катта қилгунча қон ютиб, қон қусган. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Тупроқ (нам) қусибди Ҳар гектар ерда бир кеча-кундуз сув оқиб, тупроқ юзаси қорайиб, деҳқон тили билан айтганда, тупроқ қусди. — М. Назаров, Жилвон жилвалари
- Қозон қусибди Қозон деворларининг занглаши натижада овқат қорайиб пишибди.