qusmoq
қусмоқqusmoq
fl. 1. Meʼda ichidagi narsalarni gʻayriixtiyoriy ravishda ogʻizdan tashqariga chiqarib tashlamoq; qayt qilmoq.
Koʻnglim aynib, bir oz qusdim.
Oʻzbek oyim jom ushlagan, Kumush jomga oʻqchib qusar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. koʻchma s.t. Olganini, oʻzlashtirganini qaytarmoq.
Yemoqning qusmogʻi boʻladi, domla. Bu dunyoning ishlarini juda ham joʻn bilmang. — H. Gʻulom, Mashʼal
- Qon qusmoq 1. Ogʻizdan qon tashlamoq. Kechasi bir ziyofatdan qaytib, [boy] laxta-laxta qon qusdi, azonga yaqin jon berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar;[Saltonbu] Toʻqqiz bolani katta qilguncha qon yutib, qon qusgan. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Tuproq (nam) qusibdi Har gektar yerda bir kecha-kunduz suv oqib, tuproq yuzasi qorayib, dehqon tili bilan aytganda, tuproq qusdi. — M. Nazarov, Jilvon jilvalari
- Qozon qusibdi Qozon devorlarining zanglashi natijada ovqat qorayib pishibdi.