ot
1.
Ikki qoʻlning old qismini birlashtirib, oraligʻiga biror shaxs yoki narsa olinadigan (olingan) holat.
Shahzodaxon Olchinbekning quchogʻidan zoʻrgʻa sugʻurilib chiqib oldi. — K. Yashin, Hamza
Toʻlan siltanib, Yoʻldoshning quchogʻidan chiqishga urindi. Yoʻldosh Toʻlanga yopishib olib, hamon yalinyapti. — S. Siyoyev, Avaz
Tizzasini quchogʻidan qoʻyib yuborib, unga intildi. — S. Ahmad, Ufq
2.
koʻchma
Poet. Ogʻush, bagʻir. Tabiat quchogʻida yayramoq. Bola uyqu quchogʻida. U shirin xayollar quchogʻidan chiqolmas edi.
— Koshkiydi qishlogʻimizga kelsang, — dedi Komil kulib. — Bizda xalq doktorni juda izzat qiladi. Agar Toshkent quchogʻidan ayrila bilsang. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Mana, siz, farzandlarim, Yoshligingiz zabardast. Maktab — ilm quchogʻida Oʻsasiz oʻqib, yayrab. — Q. Muhammadiy
Suvonjon eshikni kuch bilan ochib, oʻzini boʻronning quchogʻiga otdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
3.
Quchoqqa sigʻadigan oʻlchov miqdorni bildiradi (odatda, son-miqdor bildiruvchi soʻzlar bilan, shuningdek, takror holda — quchoq-quchoq kabi qoʻllanadi).
Ikki quchoq oʻtni oxurlarga tashladi. Quchoq-quchoq matolar.
U bir quchoq oʻtin terib kelganida, Sultonov yuzlari oppoq oqarganicha, choʻzilib yotar edi. — M. Mansurov, Yombi
Bir ozdan keyin komissar uni chaqirib, bir quchoq xat topshirdi. — I. Rahim, Chin muhabbat